Typisch Present; lees het verhaal van Hans

11-02-2015

Een ambulant hulpverlener van het Leger des Heils doet de volgende melding: een alleenstaande jonge vent heeft hulp nodig met het op orde brengen van zijn leven. Te beginnen bij zijn huis.

Hans is een man van 35 jaar met een autistische stoornis waar in korte tijd van alles misgaat. Zijn beide ouders waar hij een sterke band mee heeft, overlijden kort achter elkaar en hij raakt zijn baan kwijt… Tegenslag na tegenslag die hij niet kan verwerken. Hans vlucht tenslotte in de drank.

Na een half jaar aandringen van zijn hulpverlener durft hij iemand van Present toe te laten in zijn woning. Hij schaamt zich naar. Bij binnenkomst begrijp ik waarom. Er is precies een meter bij een meter waar je nog kan staan. De rest is bezaaid met lege flesjes, kratten, blikjes, lege pakken, hele broden…. Er is een pad ‘platgestampt’ tussen bed en computer.  Best even slikken moet ik zeggen. Ziet de groep vrijwilligers dit zitten? “We gaan gewoon keihard aan het werk jongen!” was precies de juiste opmerking van de vrijwilliger naar de hulpontvanger tijdens het projectbezoek.

Een dag hard werken van de groep vrijwilligers heeft als resultaat 175 bierkratten die 600 euro aan statie-geld opleveren. Een hele dringende schuld kan hij hiermee gelijk afbetalen. Het harde werken levert ook 50 vuilniszakken rotzooi op. Het levert een woonkamer op waar opeens een bank tevoorschijn komt en waar een salontafel staat. Maar het aller-, allermooiste resultaat was, was de blik van Hans. Een opgeluchte, open blik in zijn ogen. Hij ziet het weer zitten!  De groep is ontzettend moe, maar zo voldaan en blij voor hem…het is het dubbel en dwars waard een dag te sjouwen, geven ze mij terug na het project.

Een week na het project heb ik contact met zijn hulpverlener. Ze was in de gloria van de resultaten van dit project bij Hans. Hij heeft de dagen erna de flat schoongemaakt, en is zover dat hij met zijn alcoholverslaving wil afrekenen.

Een paar maanden na het project spreek ik de hulpverlener nog een keer. Hans is inderdaad succesvol gestart hij met de behandeling tegen zijn verslaving. Vanwege zijn autistische stoornis blijft hij wel kwetsbaar. Het omgaan met teleurstellingen is moeilijk voor hem en hij moet blijvend medicatie slikken.

Het leven van Hans heeft een enorme positieve impuls gekregen…. o.a. door die ene dag van de vrijwilligers!

c2fb37b5dea4 - kopie

Marloes Pen
Coördinator Stichting Present Apeldoorn